Åsmund Hovland 2009
Eg har fått eit måleri (arkyl på lerret) med min kompis Åsmund (6år), som bur i Ørsta. Han meinte visst at det var leitt at det alltid var eg som gav frå meg måleri, og at eg aldri fekk nokon sjølv. Eg vart i alle fall kjempeglad! Den skal eg henge opp på rommet mitt på folkehøgskulen så alle kan få sjå.
Her er mine første måleri frå folkehøgskulen min. Det tok nokre dagar før eg fekk slått meg til ro, og starta med malinga.
Forkjørsveg
Eg fekk jo byrja på å ta lappen i vår, og har lest ein del teori, kanskje difor vart det litt skilt og slikt. Brillene er faktisk ekte briller, eg fann dei på eit gjerde på Øye. Dei limte eg på med vanleg skolelim, og dei sat fast! Fantastisk.
Brillene var forresten øydelagde når eg fann dei, elles hadde eg nok ikkje tatt dei
Tante er trøytt
Dresik park
Dresik park
Eg har vore med på eit artig prosjekt med Åmås friskule, ein barneskule i Åmdalen. For over eit år sidan var dei på konsert med bandet Dinosau, ein konsert som så vidt eg har forstått, handla mykje om fantasidyr og slikt. Etter den framsyninga fekk elevane i 1. og 2. klasse (2. og 3. i år) i oppgåve å teikne ein “Dinosau” eller andre fantasidyr. Resultatet vart eit rikt utval av fantasirike og fantastiske teikningar som eg altså har måla mine versjonar av, på same måte som med Skjørtegut i 2007.
Eg lengtar litt etter sommar, det må eg innrømme. Særleg sommarnetter, slike ein ikkje skal sove bort. Difor har eg måla ei. Eg held også fram med å øve meg på å måle fjordar og fjell og slikt. Dersom du lurar på kvifor fjorden er så himla skeiv, er det fordi eg må ta biletet litt på skrå slik at denne hersens blitzen skin i målinga.
Detalj
Eg fann på ein ny måte eg kunne måle sol på, som eg må seie at eg er svært nøgd med. Den fann eg på medan eg sat og drodla på musikalnotane mine i ei eller anna pause. Den kjem eg til å bruke mykje vidare trur eg. Er vel litt glasmåleriinspirert. Og liknar kanskje på eit skothol i ei rute. Tøft? Eller spindelvev. I det heile tatt, du verden for ei sol!
Detalj, hegre
Og her er hegra. Det vart ok den, men eg trur jammen eg skal øve meg på hegre. Hegrer er jo skikkeleg stilige. Dei er slanke og grasiøse og står heilt urørlege i fjøra og stirer i vatnet heilt åleine. Eg trur hegre er yndlingsfuglen min.
I fritimen i dag sat vi i kantina og teikna med mine teikneblyantar. Det vart ganske fint. Difor deler eg desse teikningane med heile verda.
Dette noko abstrakte verket laga eg og Torgeir. Vi fann vel ut at det var ein åme sin lange veg til å bli ein fisk, eller vegen inn i festsalen, ikkje så lett no når det er oppussing på gong, og ganske kaotiske tilstandar på skulen.
Ei bokklubbmarihøne teikna av Synnøve og eit slags vaffelhjarte teikna av Torgeir. Lite visste vi då at vi minutt seinare skulle ete opp vafla til Maria.
Ingvild laga eit skattekart til meg. Det skal eg jammen meg teste ut. Det ser ut til at det ligg ein skatt på taket mitt.
Fleire trivelege ting hertilgards, altså.
No var det vel på tide å måle noko som var litt koseleg. Noko som ikkje inneheld klipping av kroppsdelar, skumle trekkspelfolk eller tøysing med australske skodespelarar sin død. Med andre ord; eg målte ei marihøne og to som koste seg med å sjå på den. Det var berre det.
Litt sånn som på plasticfantastic der dei teiknar med tusj på huda til desse folka som meiner dei er for stygge for å vise kvar dei skal skjære og fjerne ting. Difor er det litt vittig å klippe i munnviken, for det gjev ein neppe ein særleg fordelaktig utsjånad, men ein kan kanskje gape over ganske store ting. Dersom ein får lyst til å bite over ein melon til dømes. Og jammen dukka det ikkje opp ein rev også!
Augensminke litt lånt frå Björk og Maria Hagerupsen. Berre sjå
Eg laga ein ny rognebærrev. Den under er frå sommaren 2007, det over er det nye (desember 2008). Tanken bak rognebærreven er ein slags versjon av Æsop sin fabel om reven som ikkje får tak i rognebæra og seier “høgt heng dei og sure er dei” . På bileta mine har reven komt seg opp i rogna, og får så mange rognebær han berre vil. Eg trur rognebærreven saknar å vere nede på bakken. Kanskje spesielt når det er høner der.
