Quit

Vintergudinne, Henrik Koppen 2010

21st Century Fox

No har eg måla eit slikt revebilete til. Det gjorde eg medan eg trudde at mobilen min skulle døy (den er over fem år gamal). Difor fekk den vere med på måleriet. Så kom vårsola og den vakna til liv igjen, eg trur den berre hadde ein vinterdepresjon.

Nattbuss

Ei skisse eg teikna i sommarferien på Øye, eit måleri eg byrja å måle på i september 2009, eit måleri som vart liggjande halvferdig i fire månader, eit måleri eg målte ferdi her ein dag i 2010.

Eg sat fredeleg og prøvde å løyse ei rubikskube, då nokon brått stal integriteten min

Barbro har ein dårleg dag

Far min kallar det vesle fyrverkeriet ein har på nyttårsaftan for småpjask. Du veit, slike små futt og hylarar og sånne som dei brukar på den store klassefesten når nokon vinn. Desse bileta her har eg måla på under eitt døgn, og dei er 25×30 cm, altså ikkje veldig store. Det er så kjekt å måle små bilete av og til, eg har måla mange store i haust, og dei tek så himla lang tid å lage. Ein føler at ein får gjort mykje når ein kan produsere eitt bilete i timen.

Trehus

Piano

Den store, norske oljegudinna

Eg likte tanken på ei slags fruktbarheitsgudinne som skulle velsigne Noreg med olje, ei gudinne som sørga for å gjere Noreg svinerikt og lose oss trygt gjennom finanskrisa. Eg synest at olje er ein fascinerande ting, eg, at vi tilfeldigvis har det hertillands og kan pumpe den opp og tjene pengar på den. Eg er sjølvsagt klar over at oljen ikkje kjem frå ei munnviken til ei lubben kvinne som står midtfjords med ein oljeplattform på hovudet, men det er no eingong slik ein framstillar naturgudar (trur eg).

Secret bonustrack: Urke kraftverk

Urke kraftverk. Er det ikkje tøft at glaset er så blankt at ein ser meg spegle seg i glaset?

I høve opninga av Urke kraftverk vart eg beden om å måle ei opningsgåve til dei, kjekt, kjekt. Eg målte urke kraftverk, med Hjørundfjord-inspirerte fjell, og og også her ei personifisering av naturkreftene, som skjenkar vatn til menneska slik at dei kan utnytte den til vasskraft (som er ei gjennvinnbar energikjelde, hurra, derfor ser ho kanskje litt sunnare og friskare ut enn oljegudinna). Eg er sjølvsagt klar over at dette med personifisering av naturkrefter og naturfenomen ikkje er ein ny ting, heller ikkje framstilling av dei i biletkunst. Til dømes i norrøn mytologi finn vi slikt, og eg må seie at slikt verkeleg fascinerar meg, difor lagar eg mine eigne, nye versjonar der moderne teknologi vert fletta inn.

Av dei frukostane ein et i laupet av eit liv, er det ikkje alle som er fantastisk gode. Dei fleste er sånn passe bra. Dette er ein slik frukost. Ein heilt grei ein. Med litt knekkebrød som smular og kaffi som ryk.

Henrik Koppen mai 2009

Eg har for første gong i historia både ei stor flaske med blå og ei stor flaske med grøn. Før brukte eg å blande gul og blå, og brukte enorme mengder maling på å få til den riktige nyansen, når eg skulle male med grønt. Eg har funne på noko fint, på biletet du ser over har eg blanda litt grøn inn i lyseblå slik at det blir turkis. Det er ein fin farge synest eg, det synest forresten alle. Fin farge er det uansett.

Elles kan eg nemne at augelok er ein detalj eg likar betre og betre. Litt augelok kan gjere mykje for totalutrykket, og gir personen på biletet meir personlegdom (synest eg då). Litt Hanne Hukkelberg med slike augelok. Likar det, eg altså.

Litt sånne augelok